Vincentius de Paoli (1581-1660) was een Franse priester wiens leven een enkel, krachtig thema volgde: de liefde voor God tonen door de armen te dienen. Na een jeugd vol ontberingen, waaronder een tijd als slaaf op een Turks schip, voelde hij een diepe roeping.

Hij zag het immense lijden van de vergeten mensen: de armen, de zieken en de verlatenen. Zijn hart brak hiervan, maar in plaats van te treuren, ging hij aan de slag.                                                            Hij stichtte de Congregatie van de Missie (Lazaristen) om priesters te vormen en de armen op het platteland te bereiken. Samen met de heilige Louise de Marillac richtte hij de Dochters van Liefde op. Deze zusters legden geen eeuwige geloften af, zodat ze altijd vrij zouden zijn om naar de zieken en behoeftigen te gaan, waar dan ook.

Vincentius geloofde niet in medelijden van een afstand. Zijn motto was: “Door de handen van de armen aan te raken, raken we Christus aan.” Voor hem was elke daad van naastenliefde een ontmoeting met God. Zijn eenvoudige, praktische aanpak veranderde het spirituele landschap van Frankrijk. Vandaag inspireert hij miljoenen wereldwijd om liefde niet alleen te voelen, maar te doen. Zijn nalatenschap is een blijvende oproep tot actieve naastenliefde.